آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۱۲۴۸۴
۰۹:۳۰

۱۴۰۴/۱۲/۱۹
خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۳۵»

امداد الهی در آسمان و کور شدن خلبان

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «در بین راه با هواپیما‌های دشمن مواجه شدیم که دو میگ ۲۳ یک دفعه در هوا ظاهر شد و با سرعت به پایین آمد. هواپیما رفتند و دوباره بازگشتند، ولی باز هم نتوانستند کار بکنند انگار که خداوند آنها را کور کرده بودند...» قسمت سی و پنجم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


شهید جمشيد سليمانی

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۳۵»:

در بین راه با هواپیما‌های دشمن مواجه شدیم که دو میگ ۲۳ یک دفعه در هوا ظاهر شد و با سرعت به پایین آمد و روی خطوط ما، ولی با هوشیاری پدافند‌ها و رد هواپیما آنها نتوانستند کاری بکنند.

هواپیما رفتند و دوباره بازگشتند، ولی باز هم نتوانستند کار بکنند انگار که خداوند آنها را کور کرده بودند.

در وسط‌های خط اول که از ماشین‌ها پیاده شدیم و مقداری راه پیاده رفتیم در بین راه برادران زخمی و شهیدان را نظاره‌گر بودیم که از پاتک نامردان چند ساعت جلوتر پاتک کرده بودند برمی‌گشتند و ما آنها را مشاهده می‌کردیم.

ما به آنها روحیه می‌دادیم و برای شادی روحشان صلوات می‌فرستادیم و سریع حرکت می‌کردیم تا اینکه به کنار دژ رسیدیم و نیرو‌ها را در کنار دژ مستقر کردیم تا لحظه موعود فرا برسد. در کنار دژ آب زیاد در اطراف پخش بودند و مانند باتلاق شده بودند.

ادامه دارد...


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه