همرزم شهید «حمیدرضا بازیار» میگوید: ایشان به رضا آر پی جی مشهور بود، یک روز در یکی از پاتکهای دشمن، تانکی نزدیک ایشان شد. ایشان در میان شهدا خودش را به شهید شدن زد به محض نزدیک شدن تانک، نیم خیز بلند شد، لوله تانک را گرفت و نارنجک را داخل تانک انداخت و آن را منفجر کرد.
دوست شهید «رحمان کوزه گر کالجی» میگوید: شهید همیشه سعی میکرد در همه زمینهها الگو باشد و از نظر جوانمردی آدمی بود که اگر حرفی میزد تا آخرین لحظه پای حرف خود میایستاد و انسان بزرگ منشی بود. صداقت و درستکاری را سرلوحه خود قرار میداد.
برادر شهید «مسعود آقاجانی» میگوید: ایشان همیشه در مسجد بودند و در محافل و مجالس دینی و مذهبی اهل بیت شرکت میکردند. عشق و علاقه خاصی نسبت به نمازهای جمعه و جماعات داشت حتی زمانی که محصل بود از طریق مدرسه به نماز جمعه میرفت.
برادر شهید «ابوطالب اندی» میگوید: خیلی فکر کردم و باور نمیکردم شهید نوجوان ما که تازه به حوزه هم آمده بود و تقریباً ۱۰ سال داشت بیاید مسجد جامع شهر در میان جماعت مکبر امام جمعه شهر شود. خیلی خوشحال شدم و نماز آن روز برایم لذت بخش بود و همواره احساس میکنم صدای اذان آن روز شهید در گوش من است.
خواهر شهید «سیدصالح حسین نژاد» میگوید: موقع رفتن به جبهه حالت عجیبی داشت ما هر چه اصرار کردیم که صبر کن پدر بیاید با توجه به این که پدر خانه نبود، اما اصرار ما بی نتیجه بود و با یک حالت و روحیه عالی به جبهه رفت.
مادر شهید «سید حسنولی حسینی» خاطرهای از دوران کودکی فرزندش میگوید: روزی که حسن هنگام بازی فوتبال، نقطهای از زمین را مشخص کرد و به دوستانش گفت اگر شهید شد، او را همانجا دفن کنند؛ چون عاشق ماشین بود و دوست داشت خودروهایی که از کنار مزارش عبور میکنند برایش بوق بزنند.
مجید بابایی، جانباز و آزاده دوران دفاع مقدس با اشاره به حضور جمعی از رزمندگان در گروهان دوم، اسامی ۱۰ تن از شهیدان سرافراز این گروهان از جمله رضا حقشناس و صفیالله حسنپور پیش از آغاز عملیات روایت شد.
مجید بابایی، جانباز و آزاده و از رزمندگان گردان حمزه در هفتتپه، با اشاره به حضور نیروهای گروهان دوم در عملیات والفجر ۱۰، از موقعیت استقرار رزمندگان، جانپناههایی که در خط مقدم ایجاد کرده بودند و شهادت جمعی از همرزمانش در این عملیات روایت کرد.