شهید «علی اصغر بصیر» خاطراتی از جنگ را می‌نویسد: با ضد هوایی چهار لول و دو لول. آن قدر آتش دشمن زیاد بود که بچه‌ها نمی‌توانستند سرشان را بلند کنند. از این به بعد بچه‌ها یکی یکی شهید می‌شدند، ولی صدای الله اکبر برادران، دشمن را سخت به وحشت انداخت و به این کلمه خیلی حساسیت داشت.
شهید «محمدحسین آستین» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: پدر و مادر گرامی و عزیزم! فدا کردن جان در راه اسلام و وطن و ناموس را از وظایف خود می‌دانم و شاید خداوند بزرگ بر ما منت نهد که شهادت در راه او نصیبم گردد چرا که مردن در راه حق و حقیقت یک سعادت است.
شهید «سیدصالح حسین نژاد» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: براردان حزب الله ! بعد از شهادتم سلاح آتشینم را گرفته و راه پر افتخار مرا ادامه بدهند. شهادت دری از در‌های بهشت است که برای بندگان مخصوص خدا باز می‌شود.
شهید «اسکندر خان پور» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: امیدوارم که راه شهیدان را ادامه دهید تا دین خدا حاکمیت کامل در جهان پیدا کند و در این جاست که خداوند می‌فرماید هرکس دین مرا یاری نماید من هم او را یاری می‌کنم.
شهید «غلام‌علی رضازاده» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: ما این انقلاب را با بهای گران‌قدری به دست آوردیم و خون بهترین عزیزان در پای این انقلاب شکوهمند ریخته شد و امروز ما وارث خون شهدایی هستیم که خود رفتند و به معشوق رسیدند و مسئولیت خطیری برگردن ما نهاده شده است.
شهید «منصور رضا نژاد» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: خواهرانم حجاب را حفظ کنید که دشمن از چادر سیاه به وحشت می‌افتد و مثل زینب وار پیام خون برادر خود را بگوش تمام مردم برسانید و همیشه امام و همفکرانش را دعا کنید و خدای نکرده نسبت به این انقلاب و امام بدگوئی نکنید که اگر چنین باشد روحم در آن دنیا شکنجه می‌شود و من شما را نمی‌بخشم.
شهید «ولی الله محمد تبار» در وصیت نامه خود می‌نویسد: اگر به درجه شهادت نائل شدم کسی را مقصر نگیرید، خواست خودم بود و این تنها آرزوی هر شیعه می‌باشد. هدفم از رفتن به جبهه، رضای خدا بود تا بتوانم معشوقم را پیدا کنم و در راه او به شهادت برسم.
شهید «علی الیاسی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: چه کنم مسئله، مسئله دین است. امروز اسلام در خطر افتاده است، اگر امروز من به ندای امام لبیک نگویم، چگونه می‌توانم ادعا کنم که مسلمان هستم و شیعه امام حسین (ع). از شما می‌خواهم که اگر شهید شدم، زیاد نگران نباشید و اجر خودتان را ضایع نکنید.
شهید «علی اوسط اسماعیلی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: حضور در میدان نبرد را به‌مثابه ورود به دانشگاهی با کتابِ شهادت توصیف کرده و بر وظیفه دینی و ضرورت هوشیاری در مسیر راه شهیدان تأکید می‌کند.
شهید «محمدرضا رنجبر» در وصیت نامه خود می‌نویسد: برادران و خواهران حزب الله، در سختی‌ها بر خدا توکل کنید؛ هرچند گران است، اما پاداشش نزد خداست و با اخلاص، به حیات جاودان می‌رسید.
شهید «مسعود آقاجانی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: از خداوند تبارک و تعالی خواهانم تا به رهبری امام عزیزمان، متجاوزین را که همان مزدوران صدام پلید هستند به درک ابدیت رسانده تا بتوانیم قدس عزیزمان را که یکی از آرزو‌های دیرینه امام امت و ملت شهید پرور بوده، آزاد و انجام وظیفه نماییم ان‌شاءالله.
شهید «عین الله داداش تبار» در وصیت نامه خود می‌نویسد: امام خمینی (ره) در پیامی به ارتشیان و بسیجیان، ضمن درود بر حماسه آفرینی آنان، تأکید کردند که تا در راه خدا و خط امام حرکت کنند، شکست نخواهند خورد. ایشان همچنین بر مسئولیت سنگین روحانیت و پاسداران در خودسازی و تزکیه برای جلوگیری از سوء استفاده دشمن تأکید کردند.
شهید «غلام‌رضا عبدالله‌پور» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: برای دفاع از اسلام و کشور، در پاسخ به نیاز امام، آمده تا جانش را فدا کند و امیدوار است خدا این هدیه ناقابل را بپذیرد.
در آستانه سالروز ولادت شهید «زین العابدین کیائی دهگیری» در دست‌نوشته‌ای که از این شهید گرانقدر به جا مانده، آمده است: مادر جان بعد از شهادت رسیدن من، تو باید افتخار کنی و سربلند باشی و به مردم بگو که جوانی را تربیت کردم و تقدیم این انقلاب و اسلام نمودم.
شهید «علی‌رضا غلام نتاج عربی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: پیام امام حسین (ع) در هر عصری و در هر نسلی به گوش‌های شنوا و دیده‌های بینا و قلب‌های آگاه طنین عشق می‌اندازد و صدا می‌زند که اگر اسلام را می‌خواهی، باید در راه او قدم برداری. باید رفت و قیام کرد.
شهید «محمدرضا دعاگو» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: به شما عزیزان توصیه می‌کنم که تا پای جان تابع و پشتیبان ولایت فقیه باشید، دنباله رو روحانیت متعهد باشید و در کار‌های خود مسیری را انتخاب کنید که دنیا دوستی در آن نباشد.
شهید «عبدالرحیم تقی نژاد» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: خدای بزرگ را شکر می‌کنم که به من توانایی داده و به من جسم سالم عطا فرموده تا من بتوانم در راه اسلام جهاد کنم و با کافران بجنگم و بتوانم ادامه دهنده و پیرو راه انبیاء و تمامی شهیدان باشم.
شهید «سیروس اسماعیل زاده» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: ملت ایران! شما را به تمام مقدسات عالم سوگندکه امام عظیم الشأن ما را، آن قائد اعظم را، آن یگانه پرچمدار اسلام را، آن پشتیبان مستضعفان را، آن هدیه خدادادی را تنها نگذارید و برایش یار و یاور، چون کوه آهنین و ستبر باشید. مرگ در راه اسلام برایم از هر چیز زیبای دنیا، زیباتر است.
شهید «سیدحسن ابراهیمیان» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: تا آن جا می‌توانید پیرو ولایت فقیه باشید که تنها راه سعادت و رستگاری است، خط سرخ شهادت را ادامه دهید، ارزشی که شهید دارد اولین قطره خون شهید گناهان او را پاک می‌کند.
شور و شعور انقلابی باعث شد شهید «شفیع جیرده علیزاده» در خط مقدم انقلاب حضور یابد. وی بلافاصله پس از پیروزی انقلاب، به رامسر برگشت و به همراه افراد شناخته شده کمیته انقلاب اسلامی را تشکیل داد.