حجت‌الاسلام غلامی، پدر شهید دانش‌آموز محمدصادق غلامی، در دومین قسمت از خاطرات شفاهی خود، از نشانه‌های معنوی پیش از شهادت فرزندش و ماجرای نوشته‌ای در دفترچه مدرسه او روایت می‌کند؛ سلامی به امام زمان(عج) که پدر، پیدا شدن آن را در مراسم چهلم فرزندش، پاسخی به ارادت و دلدادگی او می‌داند.
حجت‌الاسلام غلامی، پدر شهید دانش‌آموز محمدصادق غلامی، در نخستین قسمت از خاطرات شفاهی خود، با اشاره به جایگاه شهدا در امتداد مسیر اباعبدالله الحسین(ع)، از جنایت دشمن در حمله به مدرسه میناب و تأثیر مظلومیت شهدای دانش‌آموز بر بیداری و خیزش ملت ایران روایت می‌کند.
همسر شهید امیرمحمد علیمحمدی در خاطرات شفاهی از زندگی مشترکشان و سخنان تأثیرگذار همسرش درباره شهادت می‌گوید؛ جوانی که پیش از شهادت به او سفارش کرده بود: «من شهید خواهم شد، مراقب بچه‌مان باش.»
خواهر شهید مرتضی فلاح، برادرش را جوانی خوش‌اخلاق، بی‌آزار، مقید به نماز و بسیار احترام‌گذار نسبت به پدر و مادر توصیف می‌کند؛ جوانی که با وجود مخالفت مادر، دلش برای حضور در جبهه بی‌قرار بود و شهادت را مایه سرافرازی خانواده می‌دانست.
مادر شهید محمد تارخی از دلبستگی فرزندش به خانواده و رسیدگی همیشگی او به مادرش می‌گوید؛ پسری که با وجود داشتن همسر و سه فرزند، هر روز صبح به دیدار مادر می‌رفت و از نیازهای او جویا می‌شد.
مادر شهید علیرضا آرام از روزهایی روایت می‌کند که فرزندش برای حضور در جبهه لحظه‌شماری می‌کرد و با اصرار فراوان می‌کوشید رضایت مادر را برای رفتن به میدان دفاع از میهن جلب کند.
خواهر شهید دکتر سهیل کیارش از برادری می‌گوید که با وجود تحصیل در رشته پزشکی و برخورداری از جایگاه علمی، افتخار اصلی خود را بسیجی بودن می‌دانست؛ جوانی که در کنار دانش و فعالیت‌های فرهنگی، پایبندی به ولایت فقیه و خدمت به مردم را بخشی از هویت خود می‌دانست و سرانجام در مسیر دفاع از جامعه به شهادت رسید.
شهید غلامحسین بهرامی از نوجوانی در فعالیت‌های انقلابی و بسیجی حضور داشت و پس از سه بار اعزام به جبهه، راهی خدمت سربازی شد. او در منطقه ایلام به شهادت رسید و مفقودالاثر شد. آخرین نامه شهید به تاریخ ۱۶ تیرماه ۱۳۶۵ به یادگار مانده و تاکنون اثری از پیکر مطهرش به دست نیامده است.
رقیه کمالیان، همسر شهید اسماعیل ابراهیم کوچک، از روحیه خیرخواهی، مردم‌داری و توجه همسرش به خانواده‌های رزمندگان روایت می‌کند و از شبی می‌گوید که خبر شهادت او را دریافت کرد.
مادر شهید علی موحدی از روزهای اعزام فرزند ۱۶ ساله‌اش به جبهه روایت کرد؛ نوجوانی که در دومین اعزام، با وجود حضور برادر بزرگ‌ترش در جبهه، به مادر گفت: «دستور امام امت است و من باید بروم و نمی‌توانم صبر کنم.»
پدر شهید دکتر سهیل کیارش از فرزندش به‌عنوان جوانی آرام، باهوش و متواضع یاد می‌کند؛ شهیدی که از نوجوانی فعالیت‌های بسیجی و فرهنگی خود را آغاز کرد و در کنار تحصیل در رشته پزشکی، مسئولیت‌های مختلفی را بر عهده گرفت و همواره احترام به پدر و مادر را سرلوحه رفتار خود قرار می‌داد.
شهید امیرمحمد علیمحمدی، جوان ۲۴ ساله متولد ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۰، در مسیر دفاع از عزت و سربلندی ایران اسلامی، بر اثر اصابت موشک آمریکایی به ساختمان مجلس خبرگان رهبری به شهادت رسید و از او فرزند چهارماهه‌ای به نام علیرضا به یادگار مانده است.