سربندی که پاسخ دعایم بود
همسر شهید «میلاد ملک» میگوید: «در لحظه وداع با پیکر میلاد چشمم که به سربندش افتاد، فهمیدم امام زمان(عج) دعای من را پذیرفته است.»
همسر شهید «میلاد ملک» میگوید: «در لحظه وداع با پیکر میلاد چشمم که به سربندش افتاد، فهمیدم امام زمان(عج) دعای من را پذیرفته است.»
همسر شهید «میلاد ملک» میگوید: «گفت: شاید دیگر همدیگر را نبینیم و با عجله رفت، دوست نداشت از این صف جا بماند.»
همسر شهید «میلاد ملک» میگوید: «من هم سر سفره عقد دعا کردم، همانطور که حضرت عباس(ع) پارکاب امام حسین(ع) بودند، انشاءالله من، همسرم و فرزندانم در رکاب امام زمان(عج) باشیم.»
همسر شهید «میلاد ملک» میگوید: «به زیارت مزار شهید حاتمی در هویزه رفتم و از ایشان خواستم اگر قرار است ازدواج کنم یکی مثل خودتان را برای من بفرستید. کسی که مثل خودتان مانند شهدا باشد.»
پدر شهید میلاد ملک: «میلاد خیلی مظلوم بود. برای رضای خدا کار میکرد. بسیار انسان قویای بود و نامش در شاهرود و مجن ماندگار شد.»
مادر شهید میلاد ملک: «از میلاد خیلی راضیام. شهادت مبارکش باشد.»
محمدحسن تبریزیامجد میگوید: «سختترین روز زندگی من لحظهای بود که برای شناسایی پیکر شایان رفتم. مهمترین عاملی که سبب صعود شایان شد، نماز و احترام به والدین بود.»
محمدحسن تبریزیامجد میگوید: «از دوستان شایان بعد از شهادتش شنیدم که او را به عنوان شهید زنده خطاب میکردند.»
محمدحسن تبریزیامجد میگوید: «شایان مطالعات سیاسی و دشمنشناسی بسیار عمیقی داشت که معمولا در سنین جوانی بسیار کم دیده میشود. بسیار مقید به قرائت روزانه قرآن بود، تهجد داشت و نمازش بسیار باکیفیت بود؛ اینها مقدماتی برای پرواز و صعود شایان بود.»