فيض الله نوجوان دلاورى كه در حالى كه تنها چهارده سال از سن اش سپرى شده بود، شهادت را همچون رويايى در سر خود مى پروراند و در تحقق آن بى قرار بود. داستان اين زندگى اين شهيد نوجوان را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.

شهيد هادى عابد در حالیکه تنها 14 سال داشت در حین درگیری با مزدوران کومله مریوان به درجه رفیع شهادت رسید.اطرافیان او را فردی خوش خلق و خوش رفتار می دانستند و مادر رابطه عاطفی عجیبی با پسرش هادی داشت. زندگی این شهید مازندرانی را در نوید شاهد بخوانید.

اشتياق رفتن به جبهه دمى جعفر را رها نمى كرد و همواره به پيوستن به صفوف رزمندگان اسلام مى انديشيد. پس از مدتهاى چشم انتظارى اين نوجوان پاك نهاد از شركت در دوره آموزش نظامى به سوى جبهه هاى جنوب كشور روانه شد و در منطقه شلمچه مستقر گرديد. داستان زندگی این شهید 13 ساله را در نوید شاهد مازندران بخوانید.

شهيد نوجوان صفر جعفرى در عمليات پدافندى جزيره مجنون توفيق شهادت نائل گرديد، ولى هم رزمان موفق به بازگرداندن بدن مطهرش نشدند و مفقود الاثر گرديد و پس از قريب ده سال، استخوان هاى متبركش باز گردانيده شد.

کمیل و دوستش با هم عقد اخوت بسته بودند که در صورت شهادت یکی از آنها شفاعت دیگری را بکند اما گویا قسمت بود که هر دو شهید شوند و شفیع هم.

بعد از پیروزى قيام ملت ايران، مخالفت با سازمان‌ ضدانقلاب و شعار عليه منافقين و پیوستن به نهادهای انقلابی، از جمله بسیج و جهاد، جزء فعالیت‌های شهید "فایق محمودی" بود كه در راستای تحقق آرمان‌های انقلاب صورت مى گرفت.

هم زمان با ايام انقلاب، او در صفوف ياران و پيروان امام خمينى قرار گرفت. او از بنيان گذاران اين تجمعات بود. در اكثر تظاهرات بهشهر و منطقه هزارجريب، به ویژه گلورد و محمدآباد، شركت داشت. نوید شاهد مازندران همزمان با سالگرد شهادت نگاهی به زندگی نامه شهید"اسماعیل یعقوبی" داشته است که توجه شما را به آن جلب می کنیم.

على مدد پس از سه ماه آموزش در تهران، در بیست سالگى عزم جهاد كرد و راهی منطقه كردستان شد. او در آنجا به عنوان فرمانده محور کامیاران ايفاى نقش كرد. مأموريتش در كردستان، ‌جنگ با كومله و دموكرات بود.

محمداسماعیل که به دلیل موفقیت‌های پی در پی خود در اوایل مبارزه، به «اسماعیل چریک» مشهور شده بود، از اولین کسانی بود که فریاد «حزب فقط حزب الله، رهبر فقط روح الله» را در خیابان‌های ساری سر داد.

معصومه خواهر شهید می گوید: «علیرضا نه تنها برادرم بود، بلكه دوست و مشاورم در زندگى بود. با توجه به اينكه شش سال از من كوچكتر بود، من و خانواده ام او را براى خودمان به عنوان يك معلم مى دانستيم.»