ویژه نامه/ کرمانشاه در آینه انقلاب؛

تکاپوی های انقلابی در کرمانشاه

فعالیت مخالفان مذهبی و سیاسی در کرمانشاه و کمیته مشترک ضد خرابکاری

کد خبر: ۴۲۱۲۸۱

چهارشنبه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 18 November

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛هر چند اوایل دهه ی 1350 در کرمانشاه به دلیل وجود پاره ای اختلاف نظرها میان روحانیون محلی، به ویژه بخشی از روحانیون بومی و روحانیون مهاجر، درباره ی مسائلی نظیر مرجعیت، پیگیری امور دینی و اداره ی مراکز فعال مذهبی، باعث شده بود مسئولان امر از این مسائل سوء استفاده کنند و به این اختلافات دامن بزنند، فعالیت مخالفت آمیز با دولت کما بیش ادامه داشت. تجمع و تمرکز این فعالیت بیشتر در دو کانون مهم مذهبی شهر، که جمع کثیری از هواداران مرجعیت آیت الله العظمی امام خمینی را جمع کرده بود، نمود ویژه ای داشت و از چشم مأموران سیاسی و امنیتی محل به دور نبود. این دو مرکز یکی مسجد و مدرسه ی آیت الله بروجردی و دیگر مسجد و مدرسه ی حاج شهباز خان بود که همچنان کانون توجه گروه های مذهبی کرمانشاه محسوب می شد و با تحرکات چشمگیرش محل جذب فعالیت طلاب پر شور و جوان شده بود.
از جمله فعالیت های دیگری که در ایجاد روحیه ی مبارزه و اقدامات ضد حاکمیت در کرمانشاه تأثیر داشت، یکی حضور مبلغان و سخنرانان مذهبی در این شهر و دیگری مسافرت دیگر مبلغان مشهور مذهبی و دعوت از آنان برای برگزاری سخنرانی های مذهبی، سیاسی و اجتماعی انتقاد آمیز بود. برگزاری این گونه مجالس که اوجشان در سال های پس از قیام پانزده خرداد تا آغاز دهه ی 1350 بود در کرمانشاه همچنان با وجود تدابیر امنیتی و اقدامات ممانعت آمیز رژیم – نظیر ممنوع المنبر ساختن وعاظ، مبلغین و تهدید و حبس عده ی زیادی از آنان- ادامه یافت.
شیخ محمد یزدی، سید حسن طاهری خرم آبادی، سید عبدالکریم هاشمی نژاد، حجت الاسلام فلسفی و برخی دیگر از وعاظ از سوی علما و مراکز دینی برای برگزاری جلسات سخنرانی و ایراد خطابه دعوت می شدند. فعالان و علمای دینی نظیر آیت الله عطا الله اشرفی اصفهانی، شیخ محمد امینی، شیخ عبدالجلیل جلیلی، حاج غلامرضا جعفری و دیگر علمای آن شهر از این افراد برای ایراد سخنرانی در مساجد کرمانشاه دعوت می کردند.
به علاوه وعاظ کرمانشاه نظیر حاج آقا متانت، جلال آل طاهر، حجت الاسلام میبدی، حاج شیخ عبدالخالق عبدالهی، حاج شیخ مجتبی حاج آخوند، حاج سید عباس میر یونسی، حاج محمد باقر محمدی عراقی و حاج شیخ عطا الله اشرفی اصفهانی نیز مجالس سخنرانی پرشور و انتقادی داشتند و از این رو تحت نظر و مراقب قرار گرفتند.
این روند از آغاز دهه ی 1350 تا شروع حرکت توفنده ی انقلاب اسلامی در کرمانشاه- که با برگزاری مراسم گرامیداشت شهادت حاج مصطفی خمینی آغاز شد- ادامه داشت و پس از آن نیز وعاظ با الهام از این حادثه به شدن عمل خود افزودند و تا پیروزی انقلاب در بهمن 1357 همچنان از این شیوه ی مبارزاتی بهره جستند.

انتهای پیام