حافظ کل قرآن و فرزند جانباز مازندرانی از شهرستان بابلسر «مجتبی محسنی» گفت: در آغاز ماه مبارک رمضان، به همه توصیه می‌کنم از قرآن فاصله نگیرند، خداوند هم به قرائت روزانه توصیه می‌کند که این خواندن باید با توجه به معانی و تدبر در قرآن همراه باشد.

مادر شهید «محمد آهنگری دارابی» می‌گوید: «کمک به دیگران خصوصا کمک به رزمندگان، شوخ طبعی او و لب‌های همیشه خندان او با مردم، نقش آفرینی کردند و از او یک شخصیت بی نظیر و متفاوتی ساختند.»

برادر شهید «عبدالحسین پورصدیقی» می‌گوید: «یک بار بعد از مجروحیت ایشان وقتی از جبهه آمد موقع نشستن مقداری معذب می‌شدند، مادر از ایشان دلیلش را خواست که ایشان در جواب گفتند دو سه تا ترکش کمپوت آلبالو گیلاس خوردم که مادر متوجه حرفشان نمی‌شد، ولی ما متوجه شدیم و از او خواستیم تا برایمان توضیح دهد.»

خواهر شهید «محمدحسین محمودزاده» می‌گوید: «همیشه می‌گفت: به فرمایش امام‌خمینی، یک دست‌مان باید قرآن و یک دست‌مان سلاح باشد قرآن برایش اسلحه‌ای بود که در اولویت قرار داشت.» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان خواهرش در نوید شاهد بخوانید.

همسر شهید «علی رضا عبادیان» می‌گوید: «ما ۵ سال با هم زندگی مشترک داشتیم، در طول این مدت هم تلخی دیدیم و هم شیرینی، علیرضا، به اعضای خانواده اش بسیار اهمیت می‌داد و با احترام با آنان برخورد داشت. در صحبت با من، همیشه می‌گفت: «آرزو دارم نوه‌هایم را ببینم و روی شانه‌هایم بگذارم.» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان همسرش در نوید شاهد بخوانید.

«در هفته گذشته که در جبهه بودم یک گلوله توپ آمد و خورد به محلی که ما در آن جا بودیم و ۴ تا از بچه‌های ما شهید شدند و یک ترکش از توپ آمد و خورد به قلبم، ولی چقدر گناهکارم که شهید نشدم و هیچ اثری به من نکرد گویی من هنوز پالایش نشدم و ماندگارم.» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان دوستش در نوید شاهد بخوانید.

خواهر شهید «احمد آقا محمدپور» می‌گوید: برادرم آرزوی شهادت در سینه داشت بخاطر همین در سال اول دبیرستان راهی جبهه شد و یادم می‌آید روزی در منزل دراز کشید و گفت از من عکس بگیرید و احساس کنید که من به شهادت رسیده‌ام.

«در امانتداری و رازداری، تواضع و فروتنی و رعایت حق الناس بسیار زبانزد بود و همچنین در انجام واجبات و ترک محرمات بسیار کوشا بود...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان خواهرش در نوید شاهد بخوانید.

مادر شهید «مصطفی پوشیان جویباری» می‌گوید: قبل از آن که شهید به دنیا بیاید، خونریزی داشتم که به دکتر مراجعه کردم و دکتر گفت باید فرزندت را از بین ببری، ولی من قبول نکردم و گفتم شاید او فرزندی بزرگوار و شخصیت مهمی شود و من هرگز این کار را نمی‌کنم و من با توکل به خدا فرزندم را سالم به دنیا آوردم.

همرزم شهید «محمد اسماعیلی» می‌گوید: همیشه ساعت ۱۰ سخنرانی آیت الله مظاهری که درس اخلاق می‌داد را از رادیو گوش می‌داد. خواندن نماز شب و قرآن همیشه یکی از برنامه‌های شهید بود حتی بعد از عملیات در خط مقدم نماز شب می‌خواند.