به نام خداوندي كه در دنيا بر مؤمن و كافر رحم مي كند ولي در آخرت فقط بر مؤمن رحم مي كند و به نام آنها كه تا آخرين نفس گفتند الله اكبر اشهد ان لااله الاالله و به نام آنان كه پرچم اسلام را با رنج و مشقت بر دوش كشيدند شروع به سخن مي كنم
اول وصيتم به پدرم كه رنجها و مرارتهاى بسيارى در طول اين چند سال زندگى متحمل شده اين است كه در برابر خداوند قادر و متعال روسفيد شدى زيرا فرزندى تربيت كردى كه فداى اسلام شده يعنى با خداوند معامله نمود و اجرت را از خداوند گرفتى.
ماراست قامتان جاويدانه تاريخ خواهيم ماند وشما اي برادران وخواهران اين قلب مستضعفين جهان رهبر كبيرانقلاب اسلامي امام خميني را تنها نگذاريد و پشتيبان ولايت فقيه بوده و اميد امام امت آيت اله منتطري را حمايت كرد.
زمان پيوستن به امام حسين(ع) خدايا تو خود نيك ميدانى اكنون كه چند سطر را مى نويسم هنوز قلبم از قيد و بندهاى دنيائى رها نگشته ولى چه كنمبايد بنويسم و لااقل دين خود را نسبت به خداوند و خلق خدا روى كاغذ بياورم.
درجبهه ها بيائيد ، نفس سركش درونى را از بين ببريد ، البته با نيت خالص چون اگر با نيت خالص نيامديد خداوند شما را يارى نمى كند و نفس شما به حال خودش مى ماند.
بر تو وصيت كنم اى مادرم مادرم / گريه نكن بهتر تنم مادرم مادرم