شهید «کریم بالاگر» در بخشی از وصیت نامه خود آورده است: از خانواده ام می خواهم که برای من اشک نریخته بلکه راه دیگر شهیدان و من را برای حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران به رهبری زعیم عالیقدر، امام خمینی و صادر نمودن انقلاب به دیگر کشورهای اسلامی ادامه دهند و حتی از تقدیم کردن جانشان فروگذار نباشند و این را بدانند که حق بر باطل پیروز است.

برادر شهید «عبداله فیض جانی»، می گوید: برادرم همیشه در صف انقلابیون بود آن روز که به شهادت می رسد عَلَم «یا مهدی» را به دست می گیرد و به مردم می پیوندد در این میان ساواک گلوله اش را از قفسه سینه اش رد می کند . پیکر شهید را به ما تحویل نمی دادند از ما در ازای پیکر عبدالله پول تیر درخواست می کردند.

شهید « امیری» علاقه زیادی به جبهه های جنگ و نبرد با دشمن داشت تا اینکه به سپاه پاسداران می پیوندد و با توجه به استعداد های درونی به عنوان تک تیرانداز به مناطق عملیاتی بانه اعزام می شود.

نوید شاهد- شهید "فرامرز سلطان آبادی" در بخش از دست نوشته خود آورده است:« مادر جان! به خدا سوگند هیچگاه تو را فراموش نخواهم کرد حتی در زیر خاک؛ زیرا هر جا که می خواستم بروم حتی داخل آتش، فقط به دعای تو می بالیدم و به یاد تو سرافراز بودم.

نوید شاهد- شهید "سید عزت الله موسوی" دربخشی از وصیت نامه خود آورده است:« پدر و مادر عزیزم! برای من گریه نکنید چون من خود خواستم در راه آزادی و استقلال کشور عزیزم کشته شوم.»

نوید شاهد- شهید " صید علی ترکاشوند" در بخشی از وصیت نامه خود آورده است:« مادر بزرگوارم! مرا ببخشید و حلالم کنید و اما پدر، بردار و خواهرانم! از همه ی شما طلب حلالیت می نمایم و خواهش می کنم برایم گریه نکنید. »

نوید شاهد- شهید "خداداد اسدی" در بخشی از دست نوشته خود نگاشته است:« بدانید دلی که از نور حق روشن شده باشد، خاموشی ندارد بلکه جاویدان و فروزنده است.»

نوید شاهد- شهید " مراد ترن" در بخش از وصیت نامه خود آورده است:«پدر گرامی ام ! اگر من شهید شدم هیچگونه نگرانی در خود راه ندهید و حتی یک قطره اشک هم نریزید زیرا دشمنان اسلام از اشک ریختن شما لذت می برند.»

نوید شاهد- "شهید علیرضا حقیقی پاک" از همان دوران کودکی بدون آموزش در زمینه خوشنویسی، خطاطی،حفظ و قرائت قرآن کریم استعداد فراوانی داشت و حافظ کل قرآن کریم بود.

نوید شاهد- "شهيد نور الله صبوريان" در بخشي از وصيت نامه اش آورده است : « همسرم! تو در طول زندگی مشترکمان درس های زیادی به من آموختی حالا از تو می خواهم همانطور که با کم و زیاد زندگی ام را ساختی و همیشه بر من لبخند می زدی و اصلا به فکر مادیات نبودی و در زندگی همیشه صبور بودی و دوری مرا تحمل کردی از تو می خواهم که بعد از من هم صبور باشی.»